Στο αρχείο και χωρίς καταδίκη, στην ουσία αθώο, κήρυξε το Εφετείο του Μονάχου το πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος της Siemens Γερμανίας, Τόμας Γκάνσβιντ. Διετέλεσε μέλος του κεντρικού Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας και ο τελευταίος επικεφαλής του τμήματος Τηλεπικοινωνιών, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο. Η εταιρεία και το πρώην στέλεχός της, συμφώνησαν να δωρίσει ο Γκάνσβιντ ποσό ύψους 175.000 ευρώ σε φιλανθρωπικό Ίδρυμα...
Το δικαστήριο απάλλαξε ουσιαστικά το πλέον υψηλόβαθμο στέλεχος της γερμανικής εταιρείας που κάθισε σε εδώλειο κατηγορουμένου, από τις κατηγορίες της αμέλειας στην άσκηση των εποπτικών καθηκόντων του και της φοροδιαφυγής. Κατηγορίες που βασίστηκαν κυρίως στο ότι ως επικεφαλής του τμήματος τηλεπικοινωνιών (2004-2006) γνώριζε, σύμφωνα με τη δίωξη, την ύπαρξη των «μαύρων ταμείων» και αγνόησε τις ενδείξεις για τις μίζες που καταβάλλονταν προκειμένου να κλειστούν συμβόλαια στο εξωτερικό.
Οι κατηγορίες αυτές δεν αποδείχτηκαν και κυρίως δεν έγιναν δεκτές οι αιτιάσεις του βασικού μάρτυρα κατηγορίας Ράιχαρντ Σίκατσεκ, ο οποίος είναι γνωστός και στη χώρα μας, αφού πολύ μεγάλο μέρος του κατηγορητηρίου για το σκάνδαλο στην Ελλάδα βασίζεται και στις δικές του απολογίες-καταθέσεις. Ο μάρτυρας «σφυροκοπήθηκε» ανελέητα από την πλευρά Γκάνσβιντ σε σχέση με την αξιοπιστία τού περιεχομένου της κατάθεσής του.
Η υπόθεση Γκάνσβιντ, ο οποίος είχε προφυλακιστεί επί μακρόν στις γερμανικές φυλακές, τέθηκε στο αρχείο με βάση το άρθρο 153 παρ. Α του Γερμανικού Κώδικα. Με βάση τον ίδιο νόμο έχει τεθεί στο αρχείο και η υπόθεση Χριστοφοράκου στη Γερμανία (κατηγορία δωροδοκίας), αλλά και η κατηγορία περί απιστίας, που αφορούσε τον επικεφαλής της Deutsche Bank, Γιόζεφ Aκερμαν (υπόθεση Μάνεσμαν).
Το δικαστήριο απάλλαξε ουσιαστικά το πλέον υψηλόβαθμο στέλεχος της γερμανικής εταιρείας που κάθισε σε εδώλειο κατηγορουμένου, από τις κατηγορίες της αμέλειας στην άσκηση των εποπτικών καθηκόντων του και της φοροδιαφυγής. Κατηγορίες που βασίστηκαν κυρίως στο ότι ως επικεφαλής του τμήματος τηλεπικοινωνιών (2004-2006) γνώριζε, σύμφωνα με τη δίωξη, την ύπαρξη των «μαύρων ταμείων» και αγνόησε τις ενδείξεις για τις μίζες που καταβάλλονταν προκειμένου να κλειστούν συμβόλαια στο εξωτερικό.
Οι κατηγορίες αυτές δεν αποδείχτηκαν και κυρίως δεν έγιναν δεκτές οι αιτιάσεις του βασικού μάρτυρα κατηγορίας Ράιχαρντ Σίκατσεκ, ο οποίος είναι γνωστός και στη χώρα μας, αφού πολύ μεγάλο μέρος του κατηγορητηρίου για το σκάνδαλο στην Ελλάδα βασίζεται και στις δικές του απολογίες-καταθέσεις. Ο μάρτυρας «σφυροκοπήθηκε» ανελέητα από την πλευρά Γκάνσβιντ σε σχέση με την αξιοπιστία τού περιεχομένου της κατάθεσής του.
Η υπόθεση Γκάνσβιντ, ο οποίος είχε προφυλακιστεί επί μακρόν στις γερμανικές φυλακές, τέθηκε στο αρχείο με βάση το άρθρο 153 παρ. Α του Γερμανικού Κώδικα. Με βάση τον ίδιο νόμο έχει τεθεί στο αρχείο και η υπόθεση Χριστοφοράκου στη Γερμανία (κατηγορία δωροδοκίας), αλλά και η κατηγορία περί απιστίας, που αφορούσε τον επικεφαλής της Deutsche Bank, Γιόζεφ Aκερμαν (υπόθεση Μάνεσμαν).

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου