Του Κώστα Ράπτη Ερωτηθείς, λίγο μετά την ανάδειξη του David Cameron στην ηγεσία των Συντηρητικών το 2005, τί γνώμη είχε για τον τότε αρχηγό της βρετανικής αντιπολίτευσης, ο Rupert Murdoch απάντησε: «Όχι και σπουδαία». Χρειάσθηκε ο σημερινός ένοικος της Downing Street να δώσει επανειλημμένες «εξετάσεις» μέχρι να κερδίσει την εύνοια του μεγιστάνα της διεθνούς ενημέρωσης: χρειάσθηκε π.χ. να προσλάβει το 2007 ως σύμβουλο επικοινωνίας τον μέχρι τότε διευθυντή της εφημερίδας News of the World, Andy Coulson, ο οποίος βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο του σκανδάλου των υποκλοπών που συγκλονίζει τη Βρετανία, και χρειάσθηκε το 2008 να αντικαταστήσει τη σκιώδη υπουργό Εσωτερικών των Συντηρητικών, η οποία θεωρούνταν από τα έντυπα του ομίλου ως ιδιαίτερα ελαστική σε θέματα εγκληματικότητας...
Πρόκειται για μία συμβιωτική σχέση της βρετανικής πολιτικής ηγεσίας με τον Murdoch, η οποία είχε καταστεί άρρηκτη ήδη από την εποχή της Margaret Thatcher: αυτός βοήθησε αυτήν να παραμείνει επί 11 χρόνια στην πρωθυπουργία και να αντιμετωπίσει με επιτυχία τη μεγαλύτερη πρόκληση της θητείας της: την μεγάλη απεργία των ανθρακωρύχων. Αυτή βοήθησε αυτόν να μπει στο χώρο της δορυφορικής τηλεόρασης και να συντρίψει τη μεγάλη απεργία των συνδικάτων του Τύπου το 1986, με καταλυτικά για το τοπίο της ενημέρωσης αποτελέσματα.
Οι συνέργειες αυτού του είδους συνεχίσθηκαν και με τους μετέπειτα πρωθυπουργούς, καθώς, παρά την μονολιθική επιμονή στις εκάστοτε πολιτικές επιλογές του (ούτε μία από τις περίπου 300 εφημερίδες της News International ανά τον κόσμο δεν τάχθηκε κατά του πολέμου στο Ιράκ), ο όμιλος του Murdoch δεν έχει πρόβλημα να στρέφει τις προτιμήσεις του από τη μία πτέρυγα του Κοινοβουλίου στην άλλη – όπου κάθε φορά διαβλέπει δυνατότητες επικράτησης και «εποικοδομητικής συνεργασίας».
Για τον Tony Blair ο ίδιος ο Murdoch είχε δημοσίως πει ότι θα μπορούσε να αναλάβει θέση στελέχους στον όμιλό του, όταν εγκατέλειπε την πολιτική. Ο Gordon Brown είχε βρεθεί οικογενειακώς στη θαλαμηγό του μεγιστάνα. Ο Cameron απολογείται αυτή τη στιγμή για τις κοινωνικές του σχέσεις με τη γενική διευθύντρια του βαλλόμενου ομίλου, Rebecca Brooks.
Στη δίνη του σκανδάλου των υποκλοπών, ο 80χρονος Murdoch έζησε την «ταπεινωτική», όπως ο ίδιος την αποκάλεσε, εμπειρία του να καλείται να καταθέσει ενώπιον της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής και ενώ είχε προηγηθεί, εν μέσω της κατακραυγής, η τακτική υποχώρηση του ομίλου του από τη διεκδίκηση του υπολειπόμενου 61% του μετοχικού κεφαλαίου του καλωδιακού δικτύου BSkyB.
Ωστόσο, η αποχώρηση του ιδίου από το προσκήνιο ήταν ήδη προδιαγεγραμμένη και οι δυναστικοί πόλεμοι της διαδοχής στην οικογένεια Murdoch αποτελούσαν ήδη κοινό μυστικό.
Αντίθετα, για το πολιτικό προσωπικό που διακηρύσσει την έκπληξη και αγανάκτησή του για τις πρακτικές της News International (όπως και για το ευρύ κοινό που τις επιβράβευε, μέχρι που οι υποκλοπές αποκαλύφθηκε ότι εκτός από celebrities αφορούσαν και «ανθρώπους της διπλανής πόρτας») η «καθαρτήρια» διαδικασία των ερευνών αναμένεται να αφήσει περισσότερα τραύματα. Το γεγονός ότι ένας θεσμός όπως η Scotland Yard βρέθηκε να κατηγορείται για απόπειρα συγκάλυψης, με το αζημίωτο, του σκανδάλου, είναι χαρακτηριστικό της διαβρωτικής επίδρασης του Murdoch στη δημόσια ζωή. Ακόμη περισσότερο: το γεγονός ότι ο Cameron υποχρεώθηκε να συντομεύσει την αφρικανική περιοδεία του για να παραστεί στη Βουλή των Κοινοτήτων προκειμένου να αποσείσει τις εναντίον του κατηγορίες, εικονογραφεί παραστατικά την αλληλεπίδραση της υποβάθμισης της πολιτικής ζωής στο εσωτερικό με την υποχώρηση του βάρους της Βρετανίας στο εξωτερικό.
Κατά την αγόρευσή του την Τετάρτη, ο Βρετανός πρωθυπουργός τόνισε ότι αντί του σκανδάλου θα ήταν σκόπιμο την ώρα τούτη της κρίσης, να είχε επικεντρωθεί η δημόσια συζήτηση στην εθνική προσπάθεια για την ανόρθωση της οικονομίας. Ή εναλλακτικά, θα προσθέταμε, στην αποτυχία της πολεμικής περιπέτειας στη Λιβύη, για την οποία τόσο εργάσθηκε, πέρα από το «μπόι» της, η Βρετανία. Το ότι, όμως, οι προσφερόμενες επιλογές, είναι μόνον αυτής της κατηγορίας, αποτελεί κάτι για το οποίο ο Cameron δεν έδειξε να προβληματίζεται, τουλάχιστον μεγαλοφώνως.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου