Ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, πέθανε σαν σήμερα, στις 29 Απριλίου του 1980 και το sday.gr παρουσιάζει το έργο του Άγγλου συγγραφέα και πατέρα των θρίλερ...
Ο Χίτσκοκ γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου του 1899 στο Λονδίνο. Σπούδασε μηχανολόγος στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και το 1920 ξεκίνησε να εργάζεται στην βιομηχανία βουβού κινηματογράφου, σχεδιάζοντας κάρτες τίτλων για το Famous Players της Lasky Company. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα είχε γίνει σεναριογράφος και βοηθός σκηνοθέτη, ενώ το 1925 σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία (The Pleasure Garden).
Ξεχώρισε και διακρίθηκε, δημιουργώντας ταινίες θρίλερ κάνοντας την αρχή με το The Lodger (1926). Η ταινία του Blackmail (1929), Γίνεται η πρώτη επιτυχημένη βρετανική ταινία που δεν ήταν βουβή. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 σκηνοθέτησε αρκετές κλασικές ταινίες αγωνίας. Το 1939 εγκατέλειψε την Αγγλία για το Hollywood και με την πρώτη του ταινία, Ρεβέκκα (1940), κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας.
Για τα επόμενα 20 χρόνια, μέχρι το Ψυχώ σκηνοθετούσε μία ταινία κάθε χρονιά και το 1955 συμφώνησε να προλογίζει μία τηλεοπτική σειρά με τίτλο Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ παρουσιάζει, η οποία διήρκησε δέκα χρόνια.
Από το 1977 και μέχρι το θάνατό του, δημιούργησε ένα φιλμ με τίτλο The Short Night και μετά το θάνατό του ο σεναριογράφος Ντέιβιντ Φρίμαν, εξέδωσε την τελική έκδοση του σεναρίου.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του προτάθηκε έξι φορές για Όσκαρ σκηνοθεσίας, αλλά δεν κατάφερε να το κερδίσει
Οι υποψηφιότητες:
1941 Ρεβέκκα
1942 Υποψίες
1945 Στον ίσκιο του θανάτου / Ναυαγοί
1946 Νύχτα αγωνίας
1955 Σιωπηλός Μάρτυς
1961 Ψυχώ
Το μεγαλύτερο ταλέντο του Χίτσκοκ ήταν η γνώση που είχε γύρω από τα τεχνικά μέσα ώστε να δημιουργήσει αλλά και διατηρήσει την αγωνία των θεατών. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούσε καινοτόμες κινηματογραφικές λήψεις, εξελιγμένες τεχνικές μοντάζ και απόλυτα ταιριαστεί μουσική επένδυση έτσι ώστε ο θεατής να μπαίνει ολοκληρωτικά στην αίσθηση της ταινίας. Είχε καλή κατανόηση της ανθρώπινης ψυχολογίας, όπως εκδηλωνόταν τόσο μέσα από την αντιμετώπιση της αληθινής ζωής όσο και στις τεταμένες και εφιαλτικές καταστάσεις που έπρεπε να αντιμετωπιστούν στα πιο περίπλοκα θρίλερ του. Η ικανότητά του να θυμίζει πειστικά την ανθρώπινη απειλή, τα τεχνάσματα, και το φόβο χάρισε στα ψυχολογικά του θρίλερ την τόση μεγάλη του επίδραση στο κοινό, διατηρώντας ωστόσο την λεπτότητα και την πειστικότητά τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου