Ποιοι τρώνε τις σχολάζουσες κληρονομιές

Σύμφωνα με δημοσίευμα εφημερίδας σχολάζουσες κληρονομιές σε ακίνητα, καταθέσεις, μετοχές και ομόλογα ύψους 4 δις. ευρώ μένουν ανεκμετάλλευτα από το Δημόσιο λόγω...
γραφειοκρατίας και άλλων «χρόνιων νοσημάτων».


Ως σχολάζουσα κληρονομιά νοείται κάθε περιουσία αποβιώσαντος χωρίς κληρονόµους. Οι περιουσίες αυτές εκκαθαρίζονται και διοικούνται προσωρινά από κηδεµόνες (δικηγόρους, εφοριακούς, συνταξιούχους δηµόσιους υπαλλήλους),οι οποίοι και τις διαχειρίζονται μέχρι την παράδοσή τους στους κατά νόµο κληρονόµους.


Εάν οι κληρονόµοι δεν βρεθούν, το Δηµόσιο αναγνωρίζεται ως εξ αδιαθέτου κληρονόµος της σχολάζουσας.


Από εκεί και πέρα η διαδικασία για να αναγνωριστεί το κληρονομικό δικαίωμα στο Δημόσιο μπορεί να πάρει από 8 έως 10 χρόνια. 


Το µέγεθος της περιουσίας που καλύπτεται πίσω από κάθε σχολάζουσα κληρονοµιά είναι άγνωστο, ενώ οι υποθέσεις που διαχειρίζεται η Διεύθυνση Εθνικών Κληροδοτηµάτων του υπουργείου Οικονοµικών ανέρχονται στις 3.000.


Όπως υπογράμμισε ο κηδεµόνας σχολάζουσας κληρονοµιάς, Χρήστος Θηβαίος, τα χρήµατα σχολαζουσών κληρονοµιών που βρίσκονται κατατεθειµένα στις τράπεζες και προέρχονται είτε από καταθέσεις είτε από την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, ανέρχονται στα 4 δισ. ευρώ!


«Το τραπεζικό σύστημα εκμεταλλεύεται αυτά τα χρήµατα για δεκαετίες και το Δηµόσιο παίρνει ψίχουλα», τόνισε.


Ακόμη, συνεχίζει το δημοσίευμα, στοιχεία από τις Αποκεντρωµένες Διοικήσεις (τις πρώην κρατικές περιφέρειες) – τις µόνες υπηρεσίες που παρακολουθούν µεθοδικά τα ζητήµατα των σχολαζουσών κληρονοµιών και των εθνικών κληροδοτηµάτων – αποκαλύπτουν πως κάποιοι κηδεµόνες εκµεταλλεύονται την κρατική απουσία και λειτουργούν προς ίδιον όφελος, µε µη σύννοµη διαχείριση της περιουσίας.


Σύµφωνα µε καταγγελίες, (κατά το δημοσίευμα), την τελευταία διετία έχει προκύψει ζήτηµα µε τις αµοιβές των κηδεµόνων σχολαζουσών κληρονοµιών, καθώς το Μονοµελές Πρωτοδικείο Αθηνών δεν εκδίδει τις εντολές πληρωµών τους.


Αντί το υπουργείο Οικονομικών να πιέσει και να επιταχύνει τις διαδικασίες ώστε να εκμεταλλευτεί έτοιμο χρήμα που κάθεται και θα μπορούσε να καλύψει ενδεχομένως τα πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα της τρόικα, προτιμά να επιβάλει νέα μέτρα και να επιβάλει στον Έλληνα να «σφίξει κι άλλο το ζωνάρι».