Πάνε κι αυτά...

Υπάρχουν δεν υπάρχουν, ένα και το αυτό! Ποιο "αυτό"; Το Μνημόνιο!... Είσαι εργαζόμενος. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει κάποιο σωματείο εργαζομένων που μάχεται για τα δικαιώματά σου. Για το ωράριο, για το μισθό σου. Ωστόσο, τι γίνεται τώρα; Όταν είναι μικρές οι επιχειρήσεις, λέει, σωματεία δεν υπάρχουν. Άρα ο διευθυντής, ο μαγαζάτορας, ο οποιοσδήποτε μπορεί να σε πληρώνει όσο θέλει για όσο καιρί θέλει. Θέλει για μια μέρα, θέλει για έξι μήνες. Ουσιαστικά, για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ μετά τη μεταπολίτευση, σπάει η σταθερότητα του κατώτατου μισθού!
Και δε θ' ανοίξει ρουθούνι... Με τις υγείες μας!