Η ολική επαναφορά του κ. Μεϊμαράκη

αναδημοσίευση ρεπορτάζ
από την εφημερίδα: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Είχε κάτι παράξενο αυτή η εικόνα. Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης να κάνει χθες δηλώσεις στα σκαλοπάτια της Ρηγίλλης για την τιμή που του έκανε ο πρόεδρος της Ν.Δ. Γιατί πολλοί θυμούνται πως ο πρώην γραμματέας της Ν.Δ. ήταν ο μόνος εκ των κορυφαίων της Ν.Δ. που εγκάλεσε δημόσια τον κ. Σαμαρά για τα γεγονότα του 1993.

«Ο Εθνάρχης δεν είπε διασπάστε το κόμμα και ρίξτε την κυβέρνηση», του είπε στην θυελλώδη συνεδρίαση της Κ.Ε., τέλη Οκτωβρίου του 2009. Εκτοτε, τα γεγονότα πήραν τον δρόμο τους. Ο Σαμαράς έγινε αρχηγός. Ο Μεϊμαράκης έμεινε στο περιθώριο. Οι σχέσεις τους αποκαταστάθηκαν, χωρίς ωστόσο να γίνουν ιδιαίτερα θερμές. Στην πολιτική όμως η ανάγκη επιβάλλεται. Ο κ. Σαμαράς γνωρίζει ότι η επερχόμενη εκλογική μάχη δεν βγαίνει πέρα, αν δεν κινητοποιηθεί ο κομματικός μηχανισμός. Ο Μεϊμαράκης είναι ένα από τα λίγα στελέχη της Ν.Δ. που μιλάει τη γλώσσα του.

Ο δεσμός με την κομματική βάση ήταν το πολιτικό κεφάλαιο που έχτισε ο κ. Μεϊμαράκης από τότε που ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης τον έχρισε αρχηγό της Νεολαίας, και ας μην έσβησε ποτέ η καχυποψία των σκληροπυρηνικών του καραμανλισμού απέναντί του. Ούτε το 2001, όταν ο κ. Καραμανλής τον επέλεξε ως τον πρώτο γραμματέα της Κ.Ε. Δεν στερείται ειρωνείας λοιπόν ότι αναλαμβάνει πρόεδρος της παρακαταθήκης του καραμανλισμού, του Ινστιτούτου Δημοκρατίας.

Επί των ημερών του, το κόμμα απέκτησε σημασία. Οταν η Ν.Δ. κέρδισε την εξουσία, ο κ. Μεϊμαράκης παρέμεινε στο κόμμα και λειτουργούσε διορθωτικά προς την κυβέρνηση, εκφράζοντας τη συνείδηση της βάσης. Οι παρεμβάσεις πάντως και οι επισημάνσεις του για τα κακώς κείμενα της κυβερνητικής λειτουργίας ήταν πέρα από ό,τι μπορούσε να ανεχθεί το Μαξίμου. Το 2006 ο γραμματέας δέχθηκε μια «κλωτσιά προς τα πάνω» και βρέθηκε υπουργός Αμυνας, άρα υπόχρεος κυβερνητικής πειθαρχίας. Η σχέση του με τον κ. Καραμανλή έγινε πιο τυπική, αν και στήριξε τις επιλογές του ώς το τέλος.

Μετά την ήττα, ο Μεϊμαράκης αμφιταλαντεύτηκε ανάμεσα στην ιδέα να θέσει υποψηφιότητα ο ίδιος ή να στηρίξει την κ. Μπακογιάννη, όπως έπραξε στο τέλος. Σε αυτό που αντιτάχθηκε σφόδρα ήταν η διεύρυνση του εκλογικού σώματος, υπερασπιζόμενος το δικαίωμα του μηχανισμού να υπάρχει και να εκλέγει τον αρχηγό. Ο μηχανισμός αυτός έχει αδρανήσει. Η επανένταξη του Μεϊμαράκη μπορεί να βοηθήσει, σε δύο μήνες όμως δεν γίνονται θαύματα...