αναδημοσίευση άρθρου
από την εφημερίδα: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Δ εν γνωρίζω, και όπως φαίνεται κανείς δεν γνωρίζει, ποιες αλλαγές θέλει να επιφέρει ο πρωθυπουργός στη δομή και τις διαδικασίες της κυβέρνησης της οποίας προεδρεύει. Και από πού να το μάθουμε; Καμία έκθεση, δημόσια συζήτηση, γνώμη ειδικού ή επιτελή δεν γνωστοποιήθηκε.
Απλώς ακούσαμε ότι διεθνείς σύμβουλοι κάτι είπαν στον ίδιο τον κ. Παπανδρέου. Δυστυχώς, στην εποχή μας, οι πρωθυπουργοί και -ακόμη περισσότερο- οι κυβερνήσεις τους είναι αναλώσιμοι. Οχι τόσο από τη Δημοκρατία. Κυρίως από τη Κρίση. Στο νέο πρότυπο εξουσίας, οι νεότεροι δείχνουν να γνωρίζουν πόσο λίγο χρόνο διαθέτουν. Γι’ αυτό τα έχουν όλα ετοιμάσει από καιρό. Στο πρώτο παραστράτημα, τα μίντια σπεύδουν να σε αποκαθηλώσουν. Παλαιοί πάντως επιμένουν πως το σύστημα με κάποια υπουργεία λίγο πάνω από τα υπόλοιπα ήταν καλό και αποτελεσματικό. Εκτός από το Προεδρίας λοιπόν, για το οποίο βρήκαμε τον κ. Ραγκούση, πιο χρήσιμη θα ήταν η ανασύσταση του υπουργείου Συντονισμού!
Οι κακεντρεχείς λένε μάλιστα πως είναι αυτό ακριβώς που λείπει από τον ένοικο του Μαξίμου. Οι ίδιοι εντοπίζουν την αποστροφή του κ. Παπανδρέου στις ατελείωτες ώρες που απαιτεί η άσκηση των πρωθυπουργικών καθηκόντων και θυμίζουν το μπλοκάκι του Σημίτη. Αντιθέτως, άλλοι επισημαίνουν τον σεβασμό με τον οποίο αντιμετωπίζει ο πρωθυπουργός την ανεξαρτησία των πολιτικών του συντρόφων στους διάφορους τομείς του κυβερνητικού έργου! Σχετικά, πάντως, με την οικονομία, που αποτελεί το νούμερο ένα πρόβλημα για όλους, ο συντονισμός είναι αυτό ακρινώς που έλειψε. Ισως επειδή ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου δεν είχε ακριβώς προετοιμαστεί για τα καθήκοντα του μοναδικού συνομιλητή των δανειστών μας. Θα ήταν ορθότερο αν είχε διαλέξει να έχει δίπλα του μια Τριμερή γηραιότερων και καλύτερα δικτυωμένων στο κατεστημένο του χρήματος από όσο ο ίδιος είχε ποτέ προλάβει να κατανοήσει σε αυτόν τον τόσο κακό κόσμο εκεί έξω.
Αλλωστε, μόλις πριν από έναν χρόνο, η κυρία Κατσέλη και ο κύριος Χρυσοχοΐδης ήταν οι μόνοι που είχαν ασχοληθεί με την προετοιμασία του ΠΑΣΟΚ για την οικονομική διαχείριση. Η πρώτη έμεινε μόνη της να φυλάσσει… Θερμοπύλας, ενώ ο άλλος, αντί να κυνηγήσει καμιά επένδυση, τίποτα τιμές και πονηρούς φοροφυγάδες βρέθηκε -απελπιστικά, όπως αποδείχθηκε- μόνος απέναντι στη μεταγενέστερη τρομοκρατία.
Το υπουργείο Συντονισμού, το οποίο κυριολεκτικώς είχε στρατηγικό ρόλο μεταξύ όλων των λεγομένων και «παραγωγικών» υπουργείων, στη δεύτερη κυβέρνηση Παπανδρέου, που σχηματίστηκε το καλοκαίρι 1982, μπορεί να αναβιώσει. Στην εξαιρετική συγκυρία που αντιμετωπίζει η χώρα, ένας κύκλος υπουργών που θα συντονιστεί γύρω από το Mνημόνιο είναι απαραίτητο να προεδρεύεται απευθείας από τον πρωθυπουργό με πρώτο τη τάξει αναπληρωτή τον υπουργό Συντονισμού.
Τι αλήθεια έχει αποδώσει περισσότερο μετά τον Μάιο; Αν δείτε την οικονομία μας με τα μάτια των ξένων, δεν είναι η συλλογή κρατικών εσόδων, αλλά η υποταγή του ασφαλιστικού συστήματος στον κανόνα που περιορίζει την κρατική δαπάνη στο ανώτατο ύψος του 2,5% επί του ΑΕΠ. Αποτέλεσμα που επιτεύχθηκε χάρη στη συμμαχία Λοβέρδου - Παπακωνσταντίνου και στην έξυπνη υποστήριξη των «σοφών» μεταξύ των συνδικαλιστών. Αυτός ο κατάλληλος συντονισμός θα έχει προσφέρει στη χώρα τη δεύτερη δόση του δανείου, την οποία ανυπομονεί να εισπράξει το κράτος προκειμένου να παραμείνει «ζωντανό».
Στην άλλη όχθη: Τι μας έλειψε περισσότερο; Η ανυπαρξία πολιτικής στην πλευρά Ρέππα, που πέρασε οκτώ μήνες μπρος-πίσω με τις άδειες των μεταφορέων, τον ανύπαρκτο ΟΣΕ και τον ανύπαρκτο συντονισμό μεταξύ συγκοινωνιακών φορέων. Πού έχασε έδαφος η χώρα; Στις επενδύσεις που όφειλε να έχει προχωρήσει η κυρία Μπιρμπίλη στην ενέργεια, αντί να σκύβει υπό την κηδεμονία Φωτόπουλου. Σ’ αυτές τις δύο περιπτώσεις, αυτό που έλειψε περισσότερο ήταν η αδιαφορία και η έλλειψη συντονισμού. Το πραγματικά κρίσιμο (όσο και δύσκολο) καθήκον του Γιώργου Παπανδρέου δεν είναι να βρει υπουργό Προεδρίας, αλλά τον κατάλληλο υπουργό Συντονισμού!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου