από την εφημερίδα: ΤΟ ΒΗΜΑ
Η ηθοποιός και πρώην βουλευτής κυρία Λίλα Καφαντάρη, υποψήφια περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου με τη στήριξη του ΚΚΕ, βρίσκεται σε συνεχή περιοδεία όλο το καλοκαίρι. Οχι μόνον στα νησιά των Κυκλάδων (ήδη επισκέφθηκε τη Σαντορίνη και τη Σίκινο- πατρίδα της μητέρας της Μαρούσας Λουλούδη), αλλά και τα νησιά της Δωδεκανήσου (επισκέφθηκε τη Ρόδο και την Κω).
Είναι η μοναδική υποψήφια στο Νότιο Αιγαίο που πήρε το χρίσμα από το κόμμα της, δημιούργησε ήδη προεκλογικό επιτελείο με την επωνυμία «Λαϊκή Συσπείρωση», καλεί τον κόσμο στα νησιά σε ανοιχτές συγκεντρώσεις, αλλά τα περισσότερα βράδια τώρα το καλοκαίρι είναι υποχρεωμένη να βρίσκεται στον Κολωνό, στο Θέατρο Επί Κολωνώ, όπου παίζει τον μονόλογο του Αντρέα Φλουράκη «Φύλλα της». Εν συνεχεία, το πρωί ετοιμάζει και πάλι το σακ βουαγιάζ για νέα εξόρμηση στα νησιά: «Η πολιτική και το θέατρο είναι η ζωή μου» λέει.
Η κυρία Καφαντάρη στις ανά τα νησιά προεκλογικές περιοδείες της έχει συμπεριλάβει και τη Μύκονο. Θα πείτε, στη Μύκονο, στη Χώρα ή στα Ματογιάννια, το ΚΚΕ διαθέτει ΚΟΒ; «Μπορεί να μην έχουμε γραφεία, αλλά έχουμε ισχυρή οργάνωση. Οι σύντροφοι εκεί εργάζονται σκληρά» λέει και αναμένει να υπάρξουν αρκετά και οργανωμένα στελέχη στη Μύκονο να την ακούσουν να μιλάει για τον λαό που πρέπει, όπως σημειώνει, με «τους αγώνες και τη ψήφο του να αναδείξει τους δικούς του εκπροσώπους, που θα προβάλουν λύσεις για τα δικά του προβλήματα. Οι εργαζόμενοι θα παλεύουν μαζί με το οργανωμένο κίνημα, θα στηρίζονται σε αυτό, σε γραμμή ανυπακοής, απειθαρχίας και σύγκρουσης με την πολιτική της κυβέρνησης, των αστικών κομμάτων, της τρόικας, ενάντια στα συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών» . Για την κυρία Καφαντάρη το ζήτημα των εκλογών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι καθαρά πολιτικό.
Γιατί όμως στη δύσκολη περιφέρεια του Νοτίου Αιγαίου και όχι κάπου αλλού, αφού η κυρία Καφαντάρη «έζησε μια ζωή στην Αθήνα», όπως λέει. Ηταν βεβαίως κάποια στιγμή υποψήφια βουλευτής στα Δωδεκάνησα, αλλά αυτό για την ίδια και για το ΚΚΕ καθόλου δεν μετράει. Ούτε βεβαίως μέτρησε η καταγωγή της μητέρας της Μαρούσας από τη Σίκινο, αφού η οικογένειά της εγκατέλειψε το νησί για την Κωνσταντινούπολη, από όπου εκδιώχθηκε για να βρεθεί το 1926 στην Αθήνα. «Εμείς στο ΚΚΕ δεν λειτουργούμε στο θέμα της περιφέρειας με την εντοπιότητα. Θεωρούμε ότι πρόκειται για πολιτικό θέμα, και ειδικά με τον “Καλλικράτη”. Τον θεωρούμε και τον αντιμετωπίζουμε ως μείζον πολιτικό ζήτημα και δεν έχει σχέση από πού θα κατάγεται ο υποψήφιος περιφερειάρχης» λέει.
Από τη σκηνή στον Περισσό
Στο παρελθόν η κυρία Καφαντάρη, προτού θέσει υποψηφιότητα για βουλευτής, είχε ασχοληθεί περισσότερο με τον συνδικαλισμό παρά με την πολιτική με τη στενή έννοια. Ηταν συνδικαλίστρια και πρόεδρος του σωματείου των ηθοποιών και έδωσε μάχες, όπως λέει, για το «Σπίτι του Ηθοποιού». Ηταν έκπληξη για αυτήν όταν εξελέγη για πρώτη φορά (ήταν και η μοναδική) βουλευτής στις περασμένες εκλογές. Φαίνεται ότι οι κομματικές οργανώσεις του ΚΚΕ στην Αττική την πριμοδότησαν.
Από τις έως τώρα περιοδείες της αναγνωρίζει ότι υπάρχει ομοιογένεια στον πληθυσμό του Νοτίου Αιγαίου, αφού, όπως λέει, «οι κάτοικοι όλων των νησιών έχουν τα ίδια προβλήματα, είτε τα νησιά είναι πλούσια και φημισμένα είτε φτωχά». Αποφεύγει να δίνει πολιτικές συνεντεύξεις (αν προηγουμένως δεν υπάρχει συνεννόηση με τον Περισσό) και η εμπειρία της από τις ως τώρα προεκλογικές εμφανίσεις είναι ότι«ο κόσμος κάθεται και ακούει- ακούει μάλιστα προσεκτικά μετά τα όσο πέρασε με την τρόικα και το μνημόνιο».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου